کنترل خشم

مقدمه

همه ما با حالت روحي خشم آشنا هستيم و در زندگي بارها آن را تجربه كرده‌ايم. خشم نوعي هيجان روحي است كه اغلب بر اثر واكنش شخص نسبت به رفتار ناشايست ديگران بروز مي كند. خشم مي‌تواند يك رنجش يا ناراحتي زودگذر باشد و يا يك عصبانيت تمام عيار، در هر حال پديده‌اي كاملاً طبيعي است و مانند ساير احساسات نشانه سلامت و تندرستي و عواطف انساني مي‌باشد اما هنگامي كه از كنترل خارج شود مي تواند به يك حس مخرب و ويرانگر تبديل شود و پيامدهاي ناگوار در محيط كار، روابط شخصي و در تمامي عرصه هاي زندگي شما به وجود آورد. وقتي كه خشم عرصه تاخت و تاز مي‌يابد، عقل سليم آداب پسنديده، احترام به قانون و جامعه به فراموشي سپرده مي شود. خشم عنصر معرفتي هم دارد. وقتي خشمگين مي شويم خود را از سطح يك دريافت كننده اطلاعات به سطح يك قاضي ارتقا مي دهيم. يعني يك نقش جديد براي خود مي سازيم كه بر مبناي آن نسبت به اعمال ديگران در قبال خود قضاوت مي‌كنيم و چنين قضاوت و صدور راي به ما نوعي لذت مي دهد.