بین همه عشقهای دنیا عشق است ابوالفضل |
صداي سنگين سكوت در ذهن خستهام ميشكند
از خويش دور افتادهام
چراغي در دور دستهاي وجودم
هنوز سوسو ميزند
كسي فرياد ميزند
با صدايـــــــــــي بـــي صدا
آري اين
صداي سكوت است
كه از اعماق وجودم ميشنويد.
زماني كه دست زندگي سنگين
و شب بي ترانه است
هنگام؛
عشق است و اعتماد
و دست زندگي چه سبك ميشود
و شب چه پر ترانه
آن هنگام كه
به هم عشق ميورزيم
و اعتماد داريم
روزها بود كه گم شده بودم
يا شايد هم گم كرده بودم
راه رها شدن از فريادهاي درونم را ؛
اينجا كه رسيدم
رودخانه بود و درخت
كوه بود و پرنده
ساز بود و آواز......
اما كسي نبود
يك همراز، يك هم درد.....
ساز داشت اما
كسي نواي دل من را نمي نواخت
گم كرده بودم همه چيزهاي خوب را
نغمه دلم خاموش شده بود .....
ولي....؟
من تو را ميفهمم
من صداي پرش بال تو را ميفهمم
پر پروازي، پر آوازي
بام اين خانه تو را ميخواند
اي نواي خوش هر پرده عشق
زير لب از تب اندوه شفق ميخواني.
من تو را ميفهمم
شعر تنهايي من نام تو را ميداند؛
ساز من از تو به هر پرده سخن ميگويد.
عاشقان گوش كنيد
اين صداي عشق است.
عطر نرگس، رقص باران، ياد ياران، رنگ مي
نرم نرمك ميرسد اينك بهاران
تقارن اربعين حسيني و شكفتن گل سرخ
بر همه سبز انديشان در اين نوروز باستاني مبارك و ميمون باد....
دوستدار شما عليرضا خياطي
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|