به نام آنکه قلبها را آفرید تا کلبه یاران باشد

در گذرگاه زمان

خیمه شب بازی دهر

با همه تلخی وشیرینی خود می گذرد

عشقها می میرند رنگها رنگ دگر می گیرند

و فقط خاطره هاست که چه شیرین وچه تلخ دست نخورده به جا می ماند

جان تو!